Archiwum
Prelude: mały, zagubiony człowiek
Nie lubię wysłuchiwać pytań A co dalej?, bo nie znam na nie odpowiedzi. Nie byłoby oczywi¶cie problemu gdyby nie fakt, że powinnam.
Nie da się porównać żadnej nauki/specjalizacji/zawodu do ¶piewania. Ani rysownik, ani muzyk graj±cy na innym instrumencie, niż swoje własne dwie struny nie będzie dobrym zastępstwem.
¦piewanie jest czym¶ tak bardzo odmiennym, bo posługujesz się samym sob±, swoim instrumentem, i nigdy nie jest tak, że masz na niego całkowity wpływ. Nie możesz go nastroić raz i mieć spokój na jaki¶ czas jak to jest z np. fortepianem. Gdy wchodzisz do sali Twój fortepian zwykle stoi na swoich trzech nogach, a z głosem jest tak, że czasami której¶ nogi brakuje, trzeba j± dokręcić, który¶ klawisz się nie odzywa, trzeba co¶ tam poprawić z młoteczkiem... I żeby to było takie proste...
Ale może to jest proste? Chciałabym się poczuć raz, jak Cecilia Bartoli albo jaka¶ Celine Dion i zobaczyć, jak u nich wygl±da to uczucie gdy ¶piewasz. Na ile jest inne od mojego, na ile przyjemniejsze lub nie, czy może jest podobne? Ale głos to nie skrzypce, nie pożyczysz go nikomu by mógł sobie sprawdzić czy lutnik wykonał ¶wietnie swoje zadanie. A naszym lutnikiem jest natura, i tak jak człowiek z garbatym nosem zada jej pytanie dlaczego ma garbaty nos tak ja jej zadam - dlaczego mam te ograniczenia?
nocturne, 2012-01-14 - 14:11:31 | skomentuj (0)
